از مجتبی  که فرانسه بوده و الان کاناداست خواستم حرف هاش رو کامل تو یه مقاله بنویسه و برام بفرسته که اینجا بذارم. از توجهش ممنون. قسمتی که خودم اضافه کردم رو توی [ ] گذاشتم.

آقا هادی به کامنت های قبلیه بنده به چشم ABSTRACT نگاه کردن و گفتن که ACCEPT شده و سریعا FULL PAPER رو هم بفرستم...
بحث پیرامون صندلی های فرنگی بود..من شخصاً اعتقاد دارم که اگر از جنبه خصوصی نگاه کنیم [در منزل شخصی خودتون] این صندلی های فرنگی چنانچه در کنارشون شیر آب متصل به آب کر قرار داده باشه بسیار مرفه بیدرد، بهداشتی و عامه پسنده. بیشتر روی جنبه عامه پسندش تاکید دارم چون انصافاً دستشویی های وطنی به جهت کش و قوص های که به بدن وارد میکنه به فرض اینکه برای دوران کودکی تا میانسالی مشکل نباشه، انصافاً برای دوران پیری ستمی بس بزرگ و دهشتناکه. البته همه این طرفداری ها از صندلی فرنگی مشروط به خصوصی بودن [و نه عمومی]اونه. یعنی تو خونه خودت باشه!
اما تو محافل عمومی از نظر من توالت های سنتی خودمون خیلی بهداشتی تره. دلیلش واضحه. در اینگونه توالت ها پوست بدن به هیچ شیء تماس نمیابه و با فرض اینکه استفاده کننده کفش یا دمپایی پاش باشه احتمال انتقال بیماری پوستی و ... تقریبا صفره.
در دستشویی های فرنگی حتی اگر ایده استفاده از سرپوش های یک بار مصرف هم روزی مطرح شود (این ایده ی خودمه و هنوز ثبتش نکردم و به خاطر هادی لوش دادم!) کماکان احتمال تماس پوستی از نواحی دیگر موجوده. عیب بزرگ صندلی ها در مکانهای عمومی اینه که مردها بر حسب عادت که از بچگی دارند غالباً به صورت ایستاده رفع حاجتهای کوچک میکنند و این مهم به علت عدم تبحر گروهی در هدف گیری موجب آلوده شدن صندلی میشه. این مهم را خانم ها به خوبی میدانند و لذا از استفاده از صندلی های مردانه کاملا شانه خالی میکنند و همین است که در این ممالک مختلط بودجه هنگفتی صرف عدم اختلاط ذکور و غیر ذکور در این حیطه میشه [هنوز معلوم نیست همچین موضوع ضایعی چجوری لو رفته!]. لازم به تذکره که نصب دستشویی های سر پایی برای آقایون فرنگستانی همیشه مفید فایده واقع نمیشه چراکه اینجا نیز بسیارند مردانی که شرم و حیا آنها را ملزم میکنه تا در کابینهای بسته و روی صندلی ها ولی به صورت سر پایی رفع حاجت کنند. برای مثال در محل کار اینجانب داخل کابین و بالای صندلیها نوشته شده: "خواهشاً بنشینید و در غیر اینصورت از دستشویی های سر پایی که بیرون نصب شده استفاده نمایید"!
اگر بخوام جمع بندی کنم میشه این: در خصوصی صندلی فرنگی توصیه میشود و در عمومی مستراح سنتی خودمون.

در اینجا جهت مزاح باید اضافه کنم که یکی از دوستان ایرانی بنده یک آلودگی اضافی هم به این صندلی های فرنگی با کفش هاشون اضافه میکردند! چون حوصله دستمال چیدن نداشتند؛ تشریف میبردند بالای صندلی فرنگی و به همون قسم سنتی رفع حاجت میکردند. [البته تو اون ارتفاع چه حالی به آدم دست میده برای نویسنده و ادیتور این مقاله هنوزمعلوم نیست...]  ولی یکم هم بخوام جدی باشم ما فرهنگمون خیلی پاکتر و تمیز تر از اینهاست. هرچند در ظاهر امر اینها مرتب تر به نظر بیان. دوست دارم یک بار وایستید توی یک دستشویی و ببینید که چند تا از اینهایی که از توالت میان بیرون به خودشون زحمت دست شستن میدن...باور کنین که خیلی معدود هستند! تنها خصوصیت خوبی که توشون از لحاظ بهداشتی سراغ دارم اینه که قالبشون هر روز یه دوش دو دقیقه میگیرن که اون هم اگه خوب تو بحرش برین از فرهنگ اسلامی توی اونها رفته...جالبه که فرانسوی ها (شاید به واسطه اینکه مهاجر عرب تبار زیاد دارن) از لغت "HAMMAM " استفاده میکنند ( هرچند حمام بیشتر جنبه حمام های خاص به شکل سونا رو براشون داره [شاید مثل حمام های عمومی قدیم ما])

یاد یک لطیفه افتادم که یه خانم فرانسوی واسم گفت. میگفت میدونی چرا ما فرانسوی ها اینقدر در صنعت عطر و خوشبو کننده های بدن تبحر داریم؟ گفتم چرا؟ گفت: چونکه اجداد ما در حمام رفتن تنبل بودند و به همین خاطر در سدد بر آمدن تا یک چیز فوری برای خوشبو کردن اختراع کنند
[عکس زیر رو هم برام فرستاده و گفته متذکر شم که]  این دستشویی مال ناپلئون بوده و همونطور که میبینین خروجی نداشته و باید هر بار کاسه اش را خالی میکرده!